Page images
PDF
EPUB

filia esse non potuerit (a). III. Sopbia, prius Vdalrici Carinthiae marchionis , poftea Ma. gnonis, seu Magni Saxoniae ducis vxor (b). IV. Berchta Henrico Riettenburgico comiti ecclefiae Ratisponensis aduocato collocata , cui tamen graues quaedam difficultates cum

ratione opponuntur (c). Eodem, quo D. 1095 Ladislaus obiit A. 1095. Lampertus quoque

illius frater viuere defiit (d). Hic ex coniuge, quam Synadenen Graecam fuifle iam alibi non improbabiliter afferuimus, filium fuftulit, Almum ducem (e) variis per vitam omnem iactatum vicissitudinibus, cuius tamen pofteri deinceps Hungaris imperarunt.

[ocr errors]

) Cl. Cornides cap. III. et IV. cl. Katona p. 730. ib) Cl. Cornides cap. III. (c) Idem cap. VII. cl. Katona pag. 750. (d) Chronicon breue Poroniense. Ladislaxs rex

ebit, et frater eius Lampertus dux , quibus Colo

mannus , et frater eius Almus fuccedunt in regnuin. (c) Chronico editionis Augustanae A. 1488. cap.

LXIV. praefigitur; De regno fecundi Belae caeci, filii ducis Almus, filii Lamperti, filii regis Belae primj. Vide el, Cornides pag. 94.

[merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors]

Colomannus, regnum adeptus, ducatum Aimo

duei cedit,

Colomannus mox ab obitu D. Ladislai A. 1095. regnum auspicatus eft : ab eo enim 1095 regiminis sui annos conftanter deinceps nu. merare confueuit : etfi autem viuo adhuc patre, successor conftitutus, atque etiam coronatus fuerit, peracta nihilominus Varadie ni funeratione, placuic inaugurationis folen. nia Albae-regiae repetere (a). Hac occasione cum Colomannus vtiliffimum regno Hungarico futurum existimaret, fi Croatae perpetuo cum Hungaris foedere fub vno, eodemque rege coniungerentur, Almus publi. ca gencis totius commoda priuatis suis ante.

(a) Chronicon initio cap. LX. Colomannus itaque

filius regis Geifae , corrige Ladislai, de Polonia fe-
finanter rediit , et coronatus eft. Chronicon bre:
ue Posoniense, etsi male coronationis annum 1098.
ponat, rem tumen dicit. Colomannus rex coronatur,

ferens, morem Colomanno perlibenter geffit, Croatiaeque gubernatione, quam ex D. Ladislai voluntate acceperat , semet abdicauit (a). Colomannus viciffim fingularem hanc fibi obfequendi promptitudinem remuneraturus, Almum ducem, ducalibus ornatum in. fignibus, tertia Hungáriae parte donauit (6). Ex qua Colomanni regis in Almum ducem humanitate , luculentum fit, non ita barbaro, et inhumano fuisse illum ingenio, vt chroni. ca noftra perhibent. Sed nempe cum haec fcri. bebantur, Almi ducis pofteri folium tenebant Hungaricum (c), quibus vt fcriptores adularentur, non fibi pudori ducebant, inuifum illis Colomannum teterrimis depingere coloribus. Equidem fi Almus cognati regis beneuolentia moderate vti nouillet, et ipse beatior victurus erat, et Hungariam a mula tis calamitatibus, quas ob eius inconftantiam perpeti poftea debuit, immunem reddiditler.

$. II.

(a) De Croatiae resignatione intelligi debet Chronicon cap. LIX Beatus autem Ladislaus fic ordind. uit, vt poft ipfum Almus, in Croatia , regnaret, qui fincera fuplicitate ductụs honorauit fratrem suum Colomannum, praeferendo ipfo coronam regni

Croatiae. (6) Chronicon breue Poloniense diserte habet : Co

lomanijus rex coronatur, et frater eius Almus diadema , nempe ducale, induitur, Chronicon i em

Et duci Almus ducarum plenarie cellis, Coloinangus. (6) Almi ducis filius Bela II. Caecus A. 1031.

lolium conscendit,. quod eius pofteri vsque ad A, 1301, tenuerunt.

Cap. LX.

S. II.

Cruce fignatos seuere castigat. Calumniarum, quibus Colomanni regis nomen iniquius profcillum fuit, facile praeci. pua erat illa, quod in cruce figuatos' ad orientem proficiscentes desaeuierit. Ad accusationem hanc diluendam, fatis erit rem, yti gefta fuit, paucis enarrare. Petro quodam eremita ex Palaeftina reduce, autore, coegerat Vrbanus II. papa A, 1095. ad octa-1095 uam D. Martini concilium Claromontanum, in quo plerisque Europae principibus sacro oea ftro percitis, famigerata illa cruciata in terrain fanccam expeditio decreta fuit; sacri huius belli Saracenis inferendi fama per vni. uerfam Europam propagata , tam immenfa hominum multitudo, affumta cruce, facrae huic militiae nomen dedit , vt nonnifi fexus imbellis , aut quos aetas prohibebat , domi remanerent. Vniuerfa haec cruciata multitudo , vt eo commodius in orientem deduci poffet , tres in partes diuisa fuit. Primum agmen, Petro eremita duce, exeunte vere A.1096 1096. libere per Hungariam tranfire fiuit Colomannus; verum cum tot hominum millibus difficilior interdum effet rerum ad vi. ctum neceffariarum procuratio, vrgente fame, quacumque eis iter fuit, incolas rebus omnibus, locuftarum inftar, exspoliauerant : quo audito, Zemlinenses ciues, occlufis mature portis , inuisos hofpites ab vrbis ingressu prohibuere: ea re in furorem acti cru. PALMA, P. 1.

Dd

ciati, expugnata per vim vrbe, ciuibus bara barum in modum necatis, et facultatibus eorum direptis , iter suum in orientem prosecuti sunt. Tam atroci iniuria pro eo, ac par erat, offensus Colomannus, ne his adhuc grauiora perpeti cogeretur , per nuncios in Austriam praemiffos , secundo cruciatorum agmini , quod Godescalcus ducebat , iter per Hungariam interdixit. Verum illi eo nomine, quod . cruce fignati ellent, cuncta fibi licere arbitrantes, contemtà regis intercessione, dili. patis, qui in limitibus erant, copiis, armata manu Hungariam fubiere, atque, vt ipfe Colomannus rex poftea conqueftus erat, praedis, rapinis, stupris, adulteriis , bomicidiis, oppreffionibusque variis, ac incendiis , et depopulationibus , faeuilsime debacbati funt, vt non per. egrini , sed faeuifsimi barbari apparerent (a). Quapropter rex, vt populum curae suae a Deo creditum a cam atrocibus iniuriis vindicaret, cruciatos, circa Iaurinum nulo ordive dispersos, ex insidiis aggreffus, non fine multa caede e regni finibus exegit. Godefridus Bullionius poftremi agıninis dux, accepto triftiffimae fociorum cladis nuncio percullus, aliquamdiu in Austria fubftitit; at vbi atrocia illa crimina , quibus Hungarorum in se iras concitanerant, intellexillet ; in trecentorum equitum comitatu .iple Colo

(a) Apud Bernardum Thefaurar. edit. : Muratorio

scriptore Ital. Tom. VII. et in Annal. Reg. Hung. Tom.I, ad h. a.

« PreviousContinue »